Historia squasha
Człowiek wymyślił wiele gier polegających na odbijaniu piłki pięścią, kijem, lub rakietką. Już w XII wieku Francuzi uprzyjemniali sobie życie grą zwaną „Le Paume”, tłum.„grą dłonią”, która zdobyła salony arystokracji pod nazwą „Jeu de Paume”. W wieku XVI do odbijania piłki zaczęto używać rakiet i w ten sposób narodził się tzw tenis prawdziwy, zwany też tenisem królewskim. Squash narodził się dopiero 300 lat później, na początku XIX wieku. Zaczęło się od potrzeby ruchu więźniów osadzonych za niespłacenie długów w słynnym londyńskim więzieniu „The Fleet”. Osadzeni wpadli na pomysł, żeby piłki odbijać od ścian. Z więzienia przeniosła się do elitarnych szkół dla chłopców. Około 1830 roku uczniowie jednej z takich placówek odkryli, że o wiele ciekawiej i trudniej gra się z użyciem przekłutej piłeczki, która przy zderzeniu ze ścianą lekko się rozgniata (ang. „Squash” tłum. „rozgniatać, miażdżyć”) i nie odbija jak to mają w zwyczaju piłki do tenisa. W 1864 w szkołach pojawiły się pierwsze korty a Squash został oficjalnie uznany za odrębną dyscyplinę sportową.
Pierwsza newsy o grze squash ukazała się w roku 1890 w książce „The Badminton Library of Sports and Pastimes” autorstwa księcia Beaufort. Zaledwie jedenaście lat później opublikowano pierwszą książkę wyłącznie o squashu – jej autorem był Eustace Miles, międzynarodowy champion tenisa. Zasad gry ustalono po pierwszej wojnie światowej. Ustalono wówczas, za wzór biorąc obiekt wybudowany na samym początku XX wieku w ekskluzywnym Bath club w Londynie, że rozmiary kortu powinny wynosić 32 na 21 stóp ( 9.75 na 6.4 metra). Sety grano zawsze do piętnastu punktów - dopiero wiele lat później zaczęto obniżać tę liczbę do dziewięciu, aby skrócić czas trwania meczu. Pierwsze zawodowe mistrzostwa rozegrano w 1920 rokue w Wielkiej Brytanii. Do początku lat sześćdziesiątych mistrzyniami squasha zostawały wyłącznie Brytyjki – w tym Janet Morgan (później Shardlow), mistrzyni w latach 1950 – 1958. Potem nadszedł czas Australijki, Heather McKay (mistrzyni od 1966 do 1977 roku) i Nowozelandki Susan Devoy, od 1984 do 1992 roku. Jeżeli chodzi o mężczyzn nie może zabraknąć Jonah’u Barringtonie (Irlandia) i Geoffie Huncie (Australia). Squash stawał się coraz bardziej popularny. W roku 1994 na całym świecie było już ponad 46 000 kortów, na których siódme poty wyciskało z siebie około 15 milionów graczy.
W Kanadzie w squasha grano już w połowie XIX wieku. W roku 1882 James P Conover, dyrektor szkoły św. Pawła w Concord, New Hampshire USA po raz pierwszy miał przyjemność oglądać mecz squasha podczas swojej wizyty w Montrealu. Uznał, że to co widział jest idealnym sportem dla jego podopiecznych i po powrocie do ojczyzny energicznie zabrał się do popularyzacji squasha wśród amerykańskiej młodzieży. Najwyraźniej spisał się na medal skoro już w 1907 roku założono The United States Squash Racquets Association . W tym samym czasie odbyły się pierwsze amerykańskie mistrzostwa, które wygrał John A Miskey z Filadelfii (tytuł zdobywał jeszcze dwukrotnie – w 1908 i 1910 roku). Od tamtego czasu rzeczony tytuł zdobywały takie sławy jak Hashim Khan (4 zwycięstwa), Mahomoud Kerim (4), Mohibullah Khan (5), Sharif Khan (9), Mark Talbott (5), Janghir Khan (2) i Jansher Khan (3).
W USA wynaleziono w squashu grę deblową - pierwsze mistrzostwa tego rodzaju gry odbyły się już w 1933 roku.
W Niemczech obecnie jest 6000 kortów a liczba graczy to szacunkowo 2 miliony.
Prawdziwym fenomenem wśród nacji grających w squasha jest Pakistan (ok. 400 kortów). W Pakistanie narodziła się “dynastia rodziny Khan”. Hashim Khan, który po raz pierwszy wygrał turniej British Open w 1951 roku, w wieku 35 lat. Jego “następcą” był Azam Khan, Mohibullah Khan oraz Roshana Khan, Aftaba Jawaid, Gogiego Alauddin, Mo Yasin, Quara Zaman, Mohibullaha Khan Junior, Hiddieg Jahan oraz dwóch, najbardziej utalentowanych graczy w całej historii squasha – Jahangira i Janshera Khan. Jahanghir, obecnie prezydent World Squash Federation, był mistrzem mistrzów przez pełne 14 lat, wygrywając British Open 10 a World Open 8 razy.
Dziś w squasha gra się w 130 krajach, na 47 000 kortów. Wszystkie reguły gry są oficjalnie spisane i nie podlegają dalszym przekształceniom. Squash czeka na włączenie do grupy sportów Olimpijskich.